Diagnostyka laparoskopowa ginekologiczna
Laparoskopia jest zabiegiem diagnostycznym i operacyjnym wykonywanym na narządzie rodnym (macica i przydatki) przy użyciu specjalnej aparatury optycznej oraz miniaturowych narzędzi chirurgicznych wprowadzonych przez 3 – 4 niewielkie nacięcia w powłokach. Jest to mało inwazyjna endoskopowa metoda operacyjna, która w ostatnich latach dynamicznie się rozwija i jest chętnie i szeroko stosowana w oddziałach ginekologii operacyjnej na całym świecie. Pozwala ona na dokładną inspekcję budowy macicy, jajników, jajowodów i ich otoczenia oraz na ocenę czynności narządu rodnego (np. ocena drożności jajowodów). Możliwe jest zatem postawienie rozpoznania i przeprowadzenie operacji bez konieczności otwierania jamy brzusznej sposobem klasycznym. Przebieg operacji obserwuje się na ekranie monitora za pośrednictwem małej kamery wideo.
Wskazania do laparoskopii w ginekologii:
- diagnostyka i leczenie niepłodności
- guzy i torbiele jajników
- podejrzenie ciąży ekotopowej - pozamacicznej
- podejrzenie endometriozy
- nagłe i przewlekłe niewyjaśnione dolegliwości bólowe w podbrzuszu
- nietrzymanie moczu
Przygotowanie pacjentki do laparoskopii jest podobne jak w innych zabiegach chirurgicznych w obrębie jamy brzusznej. Konieczne jest oznaczenie grupy krwi, morfologii krwi, parametrów krzepnięcia, ewentualnie rozszerzonych badań biochemicznych krwi w zależności od profilu pacjentki, a także wykonanie badania EKG. Przed zabiegiem pacjentka powinna być na czczo. Na krótko przed rozpoczęciem operacji do pęcherza moczowego zakłada się cewnik Foleya.
Przebieg zabiegu laparoskopii
Zabieg laparoskopii wykonuje się w znieczuleniu ogólnym. Przez niewielkie nacięcie (do 1 cm) na dolnym brzegu pępka do jamy brzusznej wprowadza się specjalną igłę zwaną igłą Veressa, przy pomocy której do jamy otrzewnej podaje się dwutlenek węgla. Gaz wypełniając stopniowo jamę brzuszną unosi powłoki oddzielając je od narządów i tworząc w ten sposób przestrzeń operacyjną, czyli miejsce do manipulowania narzędziami. Następnie w pępku instaluje się trokar – rurkę o średnicy 10 mm, przez którą wprowadza się system optyczny laparoskopu. W podbrzuszu po obu stronach wykonuje się 2 lub 3 dodatkowe nacięcia dł. 5mm dla narzędzi chirurgicznych. Po zakończeniu zabiegu i usunięciu instrumentów skórę skleja się plastrami lub zakłada się pojedyncze cienkie szwy.
Zalety zabiegu laparoskopii: mniejszy uraz operacyjny, a zatem mniejsze dolegliwości bólowe i ryzyko infekcji; szybszy powrót do normalnej aktywności, w porównaniu do operacji metodą tradycyjną. Pacjentka wraca do domu na drugi lub trzeci dzień po zabiegu.
Aktualności
Macrolane – Nowa, rewolucyjna metoda upiększania sylwetki!
Macrolane to wypełniacz do ciała na bazie wielkocząsteczkowego, stabilizowanego kwasu hialuronowego. Dziś prosty, bezbolesny zabieg da ci większe, pełniejsze, subtelnie wymodelowane piersi, podniesione i krągłe pośladki, wyrzeźbione łydki, uwypuklone mięśnie ramion czy brzucha....